ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

Ξανά λοιπών στις πλατείες για συμπαράσταση στη νέα κυβέρνηση!

Και για να γίνει πιο σαφές όχι ακριβώς συμπαράσταση να εξηγούμαστε έτσι?

Μιλάμε επανάληψη αιτημάτων!

Δηλαδή .

-Λογιστικός έλεγχος χρέους

-Διαγραφή απεχθούς χρέους

-Απόδοση ευθυνών σε όσους μας οδήγησαν ως εδώ.

Και ερωτώ. 

Θα τολμήσει η σημερινή κυβέρνηση να διεξάγει λογιστικό έλεγχο. Γιατί μαζί με τις κομπίνες των εξοπλιστικών, της Siemens και λοιπών, το μεγάλο φαγοπότι έγινε πριν και κατά τη διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων. Και δεν ξέρω κατά πόσο ευθύνη έχει η εργοδότρια (σύζυγος του εργοδότη) του πατήρ Βαρουφάκη.  Ο κύριος Γεώργιος Βαρουφάκης είναι πρόεδρος της χαλυβουργικής και φυσικά δεν έχει καμία ανάμειξη με τις εν λόγω κομπίνες. Απλά δεν ξέρω κατά πόσο θα ήθελε να στενοχωρήσει ο υιός του τους εργοδότες του.

Θα τολμήσει η σημερινή κυβέρνηση να εκτελέσει την εντολή που όπως είπε πήρε από τον Ελληνικό λαό για διαγραφή του χρέους. Και όταν λέω χρέους εννοώ επαχθούς χρέους. Τα χρήματα δηλαδή που δεν πέρασαν στον λαό αλλά πήγαν σε τσέπες ημετέρων.

Θα τολμήσει η σημερινή κυβέρνηση να αποδώσει ευθύνες γιατί απ’ όσο γνωρίζω έχουν εισχωρήσει στα σπλάχνα της στελέχη του «αμαρτωλού» ΠΑΣΟΚ. Ελπίζω να μην μας βγουν σκουρόχρωμα πετούμενα και επιβεβαιωθεί για ακόμα μια φορά η παροιμία «ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ ΜΑΤΙ ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ»

Ελπίζω τέλος να αποδειχτώ γραφικός και ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι αυτό που περίμενε όλος ο κόσμος.... ΤΙΜΙΟ. Ειδομεν

Τέλος, καλές οι διαπραγματεύσεις αλλά ας κινηθεί και κάτι παράλληλα και στο εσωτερικό γιατί για την ώρα έχουμε μείνει στις υποσχέσεις.

Πολύ αλεύρι – μέλι και από τηγανίτα τίποτα.

Άντε να δούμε τι μας ξημερώνει. 

Παραμύθι; H “παραμύθι“

Η ιστορία που θα γράψω είναι κάτι που μου συνέβη. Λόγω του ότι ζούμε στην εποχή της αμφισβήτησης ίσως κάποιοι να την θεωρήσουν σαν “δημιούργημα της φαντασίας μου”, αυτούς θα τους παραπέμψω στην τελευταία μου παράγραφο.

Είχα κάποτε γνωρίσει ένα αξιόλογο άτομο, νοικοκύρη, άτομο που μέσα από κόπους χρόνων μπόρεσε να δώσει δουλειά σε πάνω από 10 άτομα, άτομο που με το σταυρό στο χέρι μπόρεσε και έκανε μια αξιόλογη οικογένεια, αλλά από την μια η αρρώστια του και από την άλλη η κρίση αναγκάστηκε και  έκλεισε την βιοτεχνία του. Σαν να  μην έφτανε αυτό τα χρήματα που χρειαζόταν για την ασθένεια του ήταν πολλά.

Κάποια στιγμή συνάντησα τον γιό του 13 χρονών ο οποίος πουλούσε αναπτήρες και στυλό και λόγω του ότι ήξερα την περίπτωση έβγαλα να του δώσω χρήματα χωρίς να πάρω κάτι. Η απάντηση που πήρα με πάγωσε «δεν ζητιανεύω κύριε, πουλάω». Να ανοίξει η γη να με καταπιεί! Πήρα φυσικά κάτι αφού πουλούσε.

Άκουσα κάποιους να  κατηγορούν το παιδί και τον πατέρα του πως έχουν διαλέξει την εύκολη λύση για να βγάλουν χρήματα. Αυτή είναι η σκέψη του νεοέλληνα που ξαφνικά πιστεύει πως ανακάλυψε τον τροχό μέσα από την πράξη ενός 13χρονου. Του νεοέλληνα που πιστεύει πως μόνον οι δικές του ανάγκες είναι υπαρκτές. Ίσως και να τους εκνεύρισε η απάντηση του μικρού στο σχόλιο τους. «Συγνώμη αν χάλασα την ευημερία σας αλλά για μένα προέχει η υγεία του πατέρα μου».

Και εγώ που ήξερα ντράπηκα και για λογαριασμό τους. Και επειδή στη ζωή μου προσπαθούσα να μη προκαλώ τους άλλους, να μη προσβάλω τους άλλους, να μην αμφισβητώ τους άλλους και γενικά να είμαι αυτό που λένε “καλό παιδί” μου έχουν μείνει πολλά αποθέματα ντροπής. Εμπρός λοιπών, προσβάλετε τον πλησίον σας, αμφισβητήστε, βρίστε και μη νοιάζεστε. Θα ντρέπομαι εγώ για λογαριασμό σας. 

40 χρόνια από την αποκατάσταση της ποιας?

Επέτειος 40 Χρόνιων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας λέει σήμερα. Μόνο που ενώ κάθε χρόνο την γιορτάζαμε με χαρές και πανηγύρια και ταΐζαμε όλη την «υψηλή κοινωνία» της χώρας μας συν κάτι ξέμπαρκους ξένους, πέρυσι την έβγαλαν με μια πορτοκαλάδα και φέτος τίποτα!

ΤΙΠΟΤΑ?

Τι θα πει τίποτα? 

Φέτος δεν έχει τζάμπα φαί και τζάμπα πιοτό?

Όχι! Αυστηρή εντολή από την τρόικας και μετά αυστηρού κωλοδάχτυλου ! Ότι φάγατε φάγατε. Δεν είναι δυνατόν για ξοδεύεται χρήματα για να γιορτάζεται κάτι που ποτέ δεν είχατε!

Άκου εκεί «αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Μετά από αυτό φίλοι μου αγαπημένοι και με εντολή της τρόικας η λέξη «Δημοκρατία» θα επιτρέπεται μόνο σαν ονομασία σε οδούς και πλατείες!

Και αυτό γιατί είναι η Τρίτη πιο  διαδεδομένη λέξη που βγαίνει από στόμα Ελλήνων μετά την λέξη «Μαλάκας» και «Σουβλάκι»

Και κάτι τελευταίο. Για να μπορείς να φωνάζεις για Δημοκρατία απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κάθεσαι σε καναπέ. 

Άλλωστε εμείς οι Έλληνες το έχουμε αναγάγει σε άθλημα.

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ

Τα μάθατε?

Αυτό οοοο πως τον λένε μωρέ? 

Ο αυτός ντε! 

Που τον έπιασαν να αντιγράφει στις εξετάσεις και αντί να τον τιμωρήσουν απέλυσαν την καθηγήτρια που τον έπιασε!

Οοοοοο πες στον ντε!

Τέλος πάντων…. Αποφοίτησε λοιπών!!! Με αριστείο!!! Κ

αι 3 έπαθλα μπόνους! Έτσι για να γεμίζει και το βιογραφικό του.

Τέλος πάντων… αυτά 

Ααααααα τον θυμήθηκα!!!! Ο Κωστάκης ο Σαμαράς είναι ντε

Ο Κωστάκης!!! Ο γιός του πρωθυπουργού μας!!!!

Έεεετσι μπράβο!!! Αυτός!!!

Και εσύ φουκαρά Έλληνα να στέλνεις το παιδί σου σε φροντιστήρια για να καταφέρει να μπει σε κάποια σχολή, όχι τίποτε άλλο αλλά για να μην μείνει αμόρφωτος.

Η Ελλάδα χρειάζεται μορφωμένους άνεργους. Και αν έχουν και 1-2 μεταπτυχιακά και κανένα ντοκτορά ίσως να μπορέσουν να βρουν μια δουλειά σε κανένα σουπερ μάρκετ!

Δεν ξέρεις! Μπορεί τα δικό σου το παιδί να είναι τυχερό! Μπορεί να γίνει και προϊστάμενος. Όχι ότι θα παίρνει περισσότερα χρήματα. Έτσι για τους τίτλους!

Και όσο θα υπάρχουν παιδία Σαμαράδων μη περιμένεις αξιοκρατία!

Εδώ είναι Ελλάδα. Δεν είναι παίξε γέλασε.

Και μη βγει κανένας ανεγκέφαλος και μου αρχίσει τις παπαρολογίες.

Και κάτι άσχετο. Ρε σεις!!! Αυτό το κολέγιο Αθηνών πρέπει να είναι καλό κολέγιο. Ρε όλο πρωθυπουργούς, υπουργούς και βουλευτές βγάζει.

Α… και τα παιδιά τους για να μη ξεχνιόμαστε.

Ελληνική Πρωτομαγιά

Σήμερα γιορτάσαμε την εργατική πρωτομαγιά.

Ας πούμε τι γιορτάζουμε εμείς οι Έλληνες και πως το αντιλαμβανόμαστε. Θα μας βοηθήσουν και τα ιστορικά γεγονότα.

Όλα ξεκινούν από το 1872 στον Καναδά όπου οι διεκδικήσεις των εκεί εργατών κατάφεραν στο να πείσουν την κυβέρνηση για περισσότερους και πιο εύφορους αγρούς.

Την σκυτάλη πήραν το 1886 οι εργαζόμενοι στο Σικάγο όπου ζήτησαν μια μέρα αργία για να μπορούν να μαζέψουν λουλουδάκια και να καλωσορίσουν την άνοιξη.

Την σκυτάλη πήραν στην Ελλάδα το 1892 ο σοσιαλιστικός σύλλογος του Καλλέργη όπου δώσανε αγώνα για την προστασία των κόκκινων γαρύφαλλων και υπέρ της κατασκευής στεφάνων με τα υπόλοιπα λουλούδια.

Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης οι οποίοι απαίτησαν μαζί με την συλλογή των λουλουδιών να το συνδυάζουμε και με εκδρομουλες και ψητά.

Σήμερα γιορτάσαμε λοιπών την εργατική πρωτομαγιά και τα λουλουδάκια που μαζέψαμε ας τα βάλουμε στα οπίσθια μας και να κάνουμε το παγόνι.

Γιατί λάθος πρωτομαγιά γιορτάσαμε.

Και δεν χρειάζεται να ντραπείτε εσείς! Ντραπήκαμε εμείς για λογαριασμό σας. Εμείς που σαν γραφικοί τιμήσαμε για άλλη μια χρονιά αυτούς που δώσανε την ζωή τους για ανθρώπινες συνθήκες εργασία και το οκτάωρο που δεν σταθήκατε ικανοί ούτε αυτό να υπερασπιστήτε. Που έχετε μετατραπεί σε παθητικοί οσφυοκάμπτες.

Και για τα μέτρα που έρχονται μετά τις εκλογές κρατήστε σφιχτά όλοι από ένα μαγιόξυλο και βοήθεια σας.. 

  

Και ξαφνικά μεγάλωσα

Και ξαφνικά μεγάλωσα….Έτσι!!!

Σε μια στιγμή!!!

Εκεί που στεκόμουν όρθιος κοίταζα αμέριμνος έξω από το λεωφορείο ξαφνικά μια φωνή με σπαστά Ελληνικά με ρωτάει!

Μήπως θέλετε να καθίσετε?

Ήταν ένας  νεαρός γύρω στα 18 που όχι μόνο το χρώμα τον έκανε να ξεχωρίζει αλλά και η ευγένεια του, κάτι που είχα καιρό να συναντήσω στον δρόμο!

Αρνήθηκα φυσικά αφού δεν συνηθίζω να «ρίχνω» άλλους για να πάρω κάτι που δεν το έχω περισσότερη ανάγκη από αυτούς.

Δεν ήταν το γεγονός αυτό που με πτόησε βεβαίως.

Αυτό που με πτόησε ήταν ότι 5 λεπτά αργότερα μου πρόσφερε την θέση μια κυρία γύρω στα 35, που όταν από περιέργεια την ρώτησα γιατί μου την προσφέρει μου απάντησε «από σεβασμό στους μεγαλυτέρους μου»

Να ανοίξει η γη να με καταπιεί

Έψαχνα εναγωνίως στο τσαντάκι μου έναν αναπτήρα να αυτοπυρποληθώ, κάτι για να σφαχθώ τέλος πάντων

Δυστυχώς το πιο αιχμηρό αντικείμενο που βρήκα ήταν ο νυχοκόπτης μου.

Με την ευκαιρία αυτή βέβαια μόλις κατέβηκα έκοψα τα νύχια μου.

Ίσως για να αποφύγω να σχίσω τις σάρκες μου!!!

Κλείνω εδώ γιατί πρέπει να πιω και το τσάι μου!!!

Μεγάλος άνθρωπος πια!!!

ΕΡΤ3 ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΤΑ (ΑΠΟ)ΚΟΜΜΑΤΑ

Καιρό είχαν να γράψω! 

Επίτηδες το έκανα.

Για να σας λείψω για!

Αυτό που βίωσα όμως τις 2 τελευταίες μέρες ήθελα να βγει από μέσα μου.

Αφού δοκίμασα ευχέλαιο, ξεμάτιασμα και βουντού και δεν τα κατάφερα είπα να το γράψω.

Τετάρτη 11/6/13 και γύρω στις 9 το βράδυ και εγώ μαζί με άλλα 1000 τόσα άτομα έξω από το στούντιο της ΕΡΤ3 να διαδηλώνουμε για συμπαράσταση. Μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα όλοι, η σχεδόν όλοι  εκεί. Με βροχή αλλά εκεί. Ύστερα άρχισαν να αραιώνουν και μετά τις 2 το πρωί 50 περίπου εργαζόμενοι και  αλλά 100 άτομα να μένουμε για να κρατήσουμε το στούντιο ανοιχτό. Και ενώ όλο το βράδυ δεν με πτόησε η νύστα τις πρώτες πρωινές ώρες με πτόησαν δυο γεγονότα. Το ένα ήταν ένας θρασύς που μας είπε να βγούμε έξω από το (υπό κατάληψη) κτήριο γιατί δεν είναι επισκέψιμος χώρος (άλλο και τούτο). Το δεύτερο γεγονός ήταν ένας σύντομος διάλογος που είχα με άτομο  από την κατάληψη.

-          Και εσύ από το ΣΥΡΙΖΑ είσαι?

-          Όχι, απαντώ.

-          Τότε από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

-          Όχι, ξανά απαντώ

-          Τότε από ποιο χώρο είσαι?

-          Από κανέναν! Ανένταχτος! Απαντώ.

Αααα…  είπε όλο απορία, μη μπορώντας να κατανοήσει πως είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα άτομα που δρουν κατά συνείδηση.

Χμμμ… σκέφτηκα και εγώ διαπιστώνοντας για μια ακόμα φορά πως και αυτή η προσπάθεια θα καπηλευτεί από κόμματα.

Πάλι μόνος έμεινα.

Το μεγάλο χαστούκι το έφαγα την επομένη το απόγευμα.

Έξω να πέφτει βροχή και να μην αφήνουν κάποιους να μπουν στο κτήριο για να προστατευτούν. Επιτρεπόταν μόνο στους εργαζόμενους. Θέμα ασφάλειας.

Να προστατέψουν το κτήριο από ποιους? Από εμάς που το κρατήσαμε ανοιχτό.

Τελικά η ασφάλεια πήγαινε αλλού.

Χρειαζόταν άπλα στους διαδρόμους για να περάσει ο μέλλων ηγέτης μας. Ο Αλέξης μας.

Όσοι συμπαραστέκονται στον αγώνα τους να κάτσουν έξω στην βροχή για να συμπαρασταθεί και ο Αλέξης με τον τρόπο του στους εργαζομένους.

Εγώ δεν ήμουν εκεί για να ακούσω τι τους είπε.

Αλλά από τον σύντομο χαιρετισμό που απεύθυνε στον συγκεντρωμένο κόσμο μετά – και από όσα μας έχει πει ως τώρα -  μπορώ να συμπεράνω.

Πρέπει να τους είπε!

«εργαζόμενοι στην ΕΡΤ.

Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα δίκαιο. Γιατί μπλα μπλα μπλα και εμείς μπλα μπλα.

Όταν θα γίνουμε κυβέρνηση θα μπλα μπλα μπλα μπλα, φτάνει να μπλα μπλα για να μπλα μπλα μπλα. Τέλος θα μπλα μπλα μπλα για να μπορέσουμε να μπλα μπλα μπλα.

.

.

.

Δεν ξέρω για εσάς! Αλλά εμένα το τελευταίο μπλα πολύ με άρεσε!!!